Utah'ın SB 73'ü: VPN'lere ve Dijital Haklara Yönelik Bir Tehdit
Utah'ın Senato Yasası 73, çevrimiçi pornografiye yönelik bir vergi düzenlemesi olarak sunulmaktadır. Ancak yasanın içinde çok daha rahatsız edici bir şey gizlidir: yerel yaş doğrulama yasaları kapsamında uygulanan içerik kısıtlamalarını aşmak amacıyla VPN kullanmayı suç olarak tanımlayan bir hüküm. Bu yasa tasarısı mevcut haliyle yasalaşırsa, bir ABD eyaletinin milyonlarca insanın her gün kullandığı sıradan gizlilik araçlarını suç kapsamına almasına yönelik en saldırgan adımlardan birini temsil edecektir.
Bu yalnızca yetişkin içeriklerine ilişkin bir hikaye değildir. Bu hikaye; hükümetin yetkisini aşmasını, ABD'de VPN kullanımının geleceğini ve yasa koyucuların çocukları korumayı vatandaşların internete erişim biçimini denetlemekle özdeşleştirmesinin ne gibi sonuçlara yol açabileceğini ele almaktadır.
Senato Yasası 73 Aslında Ne Diyor?
Yüzeysel olarak bakıldığında, SB 73 çevrimiçi pornografiyi bir vergi mekanizması aracılığıyla hedef almaktadır. Ancak yasa tasarısı gelir toplama işlevinin çok ötesine geçmektedir. Utah'ın yaş doğrulama gerekliliklerine yanıt olarak platformların uyguladığı içerik engellerini aşmayı yasadışı kılacaktır. Kritik bir nokta olarak, yasa tasarısı yasaklanan bir aşma yöntemi olarak VPN'leri açıkça adlandırmaktadır.
Bu önemli bir adımdır. Yaş doğrulama yasaları, yetişkin içerik platformlarının birçok eyalette faaliyet biçimini zaten değiştirmiş; pek çok platformu karmaşık doğrulama gerekliliklerine uymak yerine bölgesel engeller uygulamaya zorlamıştır. SB 73'ün bu denkleme kattığı şey ise, engellenmiş içeriğe gizlilik araçları kullanarak erişmeye çalışan kullanıcılara yönelik hukuki yaptırım tehdididir.
Pratikte bu şu anlama gelmektedir: Utah'ta ikamet eden ve uzaktan çalışma, kamuya açık Wi-Fi ağlarında veri koruma ya da genel gizlilik gibi tamamen meşru nedenlerle VPN kullanan bir kişi, yalnızca şifreli bir bağlantı üzerinden internette gezindiği için yasayla sorun yaşayabilir.
Bu Neden Tehlikeli Bir Emsal Oluşturuyor?
Hukukçular ve sivil özgürlük savunucuları, SB 73'ün daha geniş kapsamlı sonuçlarına dikkat çekmekte gecikmedi. VPN kullanımını yasal düzenlemeyle kısıtlamanın temel sorunu, bu teknolojinin kendisinin tarafsız olmasıdır. VPN'ler neden kullandığınızı bilmez. Trafiğinizi şifreler ve başka bir konumdaki sunucu üzerinden yönlendirir. İşlevi yalnızca budur.
Bir hükümet, gizlilik aracının kullanımını teorik olarak erişime izin verebileceği içerik temelinde suç olarak tanımladığında, içerik düzenlemesinin çok ötesinde bir kapı aralanmış olur. Bu durum, internet erişim araçlarını toptan denetlemeye yönelik bir çerçeve oluşturur.
Bunun ne tür bir emsal oluşturduğunu düşünün. Utah, yetişkin içeriği kısıtlamalarını aşmak için VPN kullanımını yasaklayabiliyorsa, başka bir eyaletin bu mantığı diğer kısıtlı içerik kategorilerine genişletmesini hiçbir şey engelleyemez. Siyasi söylem, dini materyaller, belirli yayın kuruluşlarından haberler, resmi görüşlerle çelişen sağlık bilgileri... Potansiyel olarak "kısıtlı" içerik kategorilerinin listesi sabit değildir. Kullanıcıları engelleri aşma gerekçesiyle cezalandırmaya yönelik hukuki mekanizma bir kez oluşturuldu mu, neyin engelleneceğinin kapsamı zaman içinde sessiz sedasız genişleyebilir.
Bu varsayımsal bir kayan zemin argümanı değildir. Dar içerik kısıtlamalarıyla başlayan ve bunları giderek genişleten ülkelerde internet sansürünün nasıl evrildiğine ilişkin belgelenmiş bir örüntüdür.
Bu Sizin İçin Ne Anlama Geliyor?
Utah'ta yaşıyorsanız ya da bu yasama sürecini başka bir eyaletten takip ediyorsanız, şunları anlamanız gerekiyor.
Birincisi, SB 73, gizlilik araçlarını kullanma hakkına yönelik doğrudan bir yasal meydan okumayı temsil etmektedir. Bu yasa kötü niyetli aktörleri değil, trafiğini şifrelemeyi tercih eden sıradan internet kullanıcılarını hedef almaktadır; siber güvenlik uzmanlarının, gazetecilerin, avukatların ve işletmelerin temel dijital hijyen olarak önerdiği bir uygulamayı.
İkincisi, bu yasa tasarısı diğer eyaletlerde de benzer mevzuata zemin hazırlayabilir. Yasa koyucular birbirlerini yakından izler. SB 73 kayda değer bir karşı tepki olmaksızın kabul edilirse, başka eyaletlerin yararlanabileceği bir şablon oluşturmuş olur.
Üçüncüsü, çerçevelemenin önemi büyüktür. Hükümetler gizlilik kısıtlamalarını popüler ya da ahlaki açıdan tartışmasız görünen davalar içinde sunduğunda (bu durumda çocukları korumak), söz konusu kısıtlamalara kamuoyunda itiraz etmek güçleşir. Sivil özgürlük kuruluşlarının yasa tasarısı yasama sürecinde ilerlediği için şimdi alarm vermeye başlamalarının nedeni tam da budur.
VPN kullanımını suç olarak tanımlayan bir yasa konusunda endişe duymak için çevrimiçi pornografi hakkında herhangi bir görüşe sahip olmanız gerekmiyor. SB 73 bu iki meseleyi birbirine bağlı gibi ele alsa da, hukuki ve pratik açıdan birbirinden ayrı meselelerdir.
Gizlilik Bir Boşluk Değildir
Özel iletişim hakkı ve bilgiye kısıtlanmamış erişim, her zaman özgür toplumların temel taşı olagelmiştir. VPN kullanmak sistemi atlatmak değildir. Verilerinizi, kimliğinizi ve tarama alışkanlıklarınızı üçüncü taraflardan, her zaman çıkarlarınızı gözetmeyebilecek devlet kurumları dahil, koruma konusunda meşru bir tercih kullanmaktır.
SB 73, gizlilik araçlarını korunması gereken haklar olarak değil, etkisiz hale getirilmesi gereken tehditler olarak ele almaktadır. Bu yaklaşım, yüksek sesle ve açıkça sorgulanmayı hak etmektedir.
hide.me olarak, özgür ve açık bir internete erişimin devletlerin eyalet eyalet iptal edebileceği bir ayrıcalık değil, temel bir hak olduğuna inanıyoruz. VPN'lerin nasıl çalıştığını ve bunları kullanabilme hakkınızı korumanın neden önemli olduğunu anlamak istiyorsanız, [VPN şifrelemesinin verilerinizi nasıl gizli tuttuğu hakkında daha fazla bilgi edinin](#). SB 73 gibi mevzuatlar hakkında bilgi sahibi olmak ilk adımdır. Dijital hakları zedelemeye çalışan uygulamalara karşı duran kuruluşları desteklemek ise ikinci adımdır.
İnternetin sınırları yoktur. Gizlilik hakkınızın da olmaması gerekir.